می دانی چیست ؟ اصلا من قهرم هیچ هم خیال نکن آشتی ام می آید به این زودی ها اصلا هم خیال نکن دلم تنگ می شود فکرِ باطل است اگر فکر کنی با یک عزیزم جانم ؟ خواهی شنید نه نه نه! اسمم را هم که بگویی لبخندم نمی آید گولِ چشمهایت را هم نمی خوردم دیگر . . من قهرم قهر قهر قهر چه گفتی ؟نشنیدم ! بلندتر بگو . . دلت برایم تنگ شده ؟ راست می گویی ؟ من هم ! من هم خیلی دلم برایت تنگ شده ای وای ! باز هم که قهرم یادم رفت. . امان از دوست داشتن امان از خواستن که راهی پیدا می کند که هم تو را از حرفت باز دارد . #عادل_دانتیسم

آدم ها می آیند.. گاهی در زندگی ات می مانند، گاهی در خاطره ات! آن ها که در زندگی ات می مانند، همسفر می شوند.. آن ها که در خاطرت می مانند، کوله پشتیِ تمامِ تجربه آتی برای سفر.. گاهی تلخ گاهی شیرین گاهی با یادشان لبخند می زنی گاهی یادشان لبخند از صورتت بر می دارد! اما تو لبخند بزن.. به تلخ ترین خاطره هایت حتی! بگذار همسفرِ زندگی ات بداند هرچه بود؛ هرچه گذشت.. تو را محکم تر از همیشه و هر روز برای کنارِ او قدم برداشتن ساخته است! آدمها می آیند.. و این آمدن، باید رخ بدهد! تا تو بدانی آمدن را همه بلدند! این ماندن است که هنر می خواهد..! . #عادل_دانتیسم

ﻧﻘــﺎﺵ ﺑـﺎﺷـﯽ!

ﭼـﻘــﺪﺭ ﻣﯽ ﮔﯿـﺮﯼ

ﺑﯿﺎﯾﯽ ﻭ ﺧﺎﻧﻪﯼﺳﯿﺎﻩ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺭﻧـﮓ ﮐﻨﯽ؟

ﺑـﻌـــﺪ ﺭﻭﯼ ﺩﯾــﻮﺍﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﺩﻟـــﻢ

ﯾــــﮏ ﺭﻭﺯ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ ﺑﮑﺸﯽ ﮐﻪ ﻧــــﻮﺭ ﺁﻓﺘـــﺎﺏ ﺗﺎ

ﻣﯿـﺎﻧﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﺁﻣــــﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ !

ﺭﺍﺳﺘـــــﯽ ﻣـــﻦ ﺭﻭﯼ ﺻـــﻮﺭﺗــﻢ ﯾـــﮏ

ﺧﻨــــــﺪﻩ ﻣﯽ ﺧـــﻮﺍﻫـــﻢ،

ﻧــﺮﺥ ﺧـﻨـــــﺪﻩ ﭼﻨﺪ ﺍﺳﺖ؟ ﮔـــــﺮﺍﻥ ﮐﻪ

ﻧﯿﺴــــﺖ؟

فرزندم از سختي هاي این روزهای مادری ام برایت میگویم... از این روزها که از صبح باید به دنبال پاهای کوچک و لرزان تو بدوم و دستت را بگیرم تا زمین نخوری. به کارهای روی زمین مانده ام نمیرسم این روزها که اتاقها را یکی یکی دنبال من می آیی، به پاهایم آویزان میشوی و آن قدر صدايم ميزني تا بغلت کنم، تا آرام شوی. این روزها فنجان چایم را که دیگر یخ کرده، از دسترست دور میکنم تا مبادا دستهای کنجکاوت آن را بشکند. با ناراحتی و ناامیدی سر برگرداندنت را میبینم که سوپت را نمیخوری و کلافه میشوم از اینکه غذایت را بیرون میریزی. هرروز صبح جارو میکشم، گردگیری میکنم، خانه را تمیز

زود بزرگ نشو مادر... کودکیت را بی حساب می خواهم و در پناهش جوانیم را ! زود بزرگ نشو مادر... قهقهه بزن ، جیغ بکش ، گریه کن ، لوس شو ، بچگی کن ، ولی زود بزرگ نشو تمام هستی ام . آرام آرام پیش برو ، آن سوی سن وسال هیچ خبری نیست گلم. هرچه جلوتر می روی همه چیز تـندتر از تو قدم بر می دارد. حالا هنوز دنیا به پای تو نمی رسد از پاکی . الهی هرگز هم قدمش نشوی هرگز! همیشه از دنیای ما آدم بزرگ ها جلوتر باش ، یک قدم ، دو قدم ، ولی زود بزرگ نشو مادر... آرام آرام پیش برو گلم. آنجا که عمر وزن می گیرد دنیا به قدری سبک می شود که هیچ هیجانی برای پیمودنش نخواهی داشت. آن سوی سن